Vay seni adam görünen madam

Sen değil miydin aşkından ayaklarıma kapanan

Karşımda kaybetme kaygısıyla ağlayan

Yokluğuma dayanamayıp kendini alkole vuran

Vay seni adam görünen madam

Sen değilmiydin Tanrı’dan sonra bana tapan

Tüm şarkılarda beni bulan

Sevdayı ilk kez benimle tadan

Vay seni adam görünen madam

Sen değilmiydin her kavganın sonunda ayrılmak istesem de bırakmayan

Ben kaçan sen kovalayan

Ben yorulan sen çılgınlaşan

Vay seni adam görünen madam

Sen değilmiydin herkese kafa tutan

Güçlüye meydan okuyan benliğimde yüreğimde nefesimde can bulan

Vay seni adam görünen madam

Sen değilmiydin bitsin dediğimde son bir şans için yalvaran

Çektirdiği çileye pişman olup kahrolan

Her sevişte içimde gözlerimde kaybolan

Vay seni adam görünen madam

Sen değilmiydin mutlu bir yuvanın hayalini kuran

Hiç olmadık bir anda gözyaşlarıyla sevdasını haykıran

Beynimi yüreğimi bedenimi bulandıran

Vay seni adam görünen madam

Tanımamışım be tanışmamışız meğerse

Duyguların yalandan sözcüklerin riyandan

Banaymış sadece şahlanman

Suçsuz yere özgürlüğümden olurken ben

Fare deliğine sığınman korkundan

Vay seni adam görünen madam

Ne 40 kişilik koğuş ne tek kişilik hücre

Kaybolmuş kimliğinde

Yok olmuş benliğinde

Parçalanan yüreğimde

Senin cezan idam ADAM

Pardon MADAM